Sensiz bir gecenin karanlığındayım yine... Korkuyorum..
En ulaşılmaz uçurumun kenarındaymışım gibi.. ayaklarımın altından taşlar kayıyor..
Sanki her an biri itecek gibi..
Çığlık atıyorum kimse duymuyor..
Sonra gökyüzüne bakıyorum..tek gördüğüm sen..öylesine güzelsinki..
Yıldızlar sarmış etrafını, senin ışığınla parlıyorlar..Ellerini uzatıyorsun..
Korkma gel,gel beyaz papatyam diyorsun..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta