Kenardayım, parmak ucumda asılı kırılgan zaman,
Hayatla ölümün o incecik, bulanık sınırında lahza'i zaman
Bir gamzelik hafif rüzgâr yetecek, ha itti ha itecek, eyvah aman,
Bakışların infaz hükmü, dudakların mühürlü bir ferman,
Bu nasıl bir bela, nasıl bir aşk ki canâna vermez aman.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta