Yalnızlığın uçurumdan;
Düşmek üzere iken, yürek!
Bir yabancı merhaba ile;
Tutunmuştu yeniden,şansa.
Paramparça hayatın içinde;
Kırılmış iken hayaller, kaybolmuş umutsuzluk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel anlatmışsın,finalde güzel olmuş..Kutlarım.
Mutluluğa bir şans,daha vermişti yürek...
kız bu ne güzel bi ifade
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta