Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Uçurtmalar kadar uzak göklerde
Süzülürken sen
Bisiklet kadar başkasınınsın…
Çok duygulu.Herşey imkansızlaştı ama.Şu yukardakilerle.Üzüldüm.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta