Gönlümde bir üçüncü sayfa açsam,
Merhaba dostlar diye başlasam,
Ardına, birkaç beyaz sayfa daha eklesem,
Döksem içimi kar beyazı sayfalara,
İçerisine serpiştirsem birer ikişer duygularımı,
Sonrasında döksem içimdeki kabuk bağlamış;
Kanamaya yüz tutmuş devasız yaralarımı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta