Üç Temmuz / Kara Gölgede Oyun

Bir gece indi futbolun üstüne,
sessiz, sinsi, planlı…
Saha ıslaktı
ama yağmurdan değil,
arka odalarda dökülen kirden.

Bir takım vardı;
renkleriyle değil,
hesaplarıyla konuşan.
Rakibini yenemeyince
oyunu bozan,
alın terine düşman
bir karanlık akıl…

Şike;
bir penaltı anı değil,
bir karakter meselesidir.
Ve bazı formalar
terle değil,
tezgâhla ağırlaşır.

Galatasaray
hep hedef oldu.
Çünkü tarih korkutur,
çünkü zafer
kıskançlığı büyütür.

Ezeli rakipleri FB, BJK ve TS;
sahada kazanamayınca
masada pusu kurdular.

Avrupa Fatihi Galatasaray’ın
başarısını çekemediler.

Telefonlarda fısıldanan
kirli cümleler,
tribünlere masal diye anlatıldı.
“Temiziz” dediler,
ama aynaya bakamadılar.
Bir camiayı
kendi suçlarına kalkan yaptılar.

Üç Temmuz
bir gün değil,
bir kumpastı.
Şikeyi yapan belliydi,
ama suçu taşıyan
Galatasaray olsun istediler.
Çünkü düşmanlık
aklı kör eder,
vicdanı susturur.

Aslanın yelesine
çamur atmak istediler,
ama bilmediler:
Çamur kurur,
altındaki altın kalır.

Yıllar geçti,
maskeler eskidi,
gerçek sızdı aralardan.
Şike,
bir kulübün değil,
bir zihniyetin adı olarak kaldı.

Bu şiir
öfkeyle değil,
yarayla yazıldı.
Haksızlığa uğramış
bir tarihin kalp ağrısıyla…

Ve ben
taraf tutmam,
hak tutarım.
Sözüm
yüksek sesle değil,
doğru yerden çıkar.

Unutulmasın diye,
çarpıtılmasın diye
kazındı bu dizeler.

Sonunda bir imza değil,
bir duruş bırakıyorum buraya:

Kul Ortak
— haksızlığa karşı,
sözünü esirgemeden.

KUL ORTAK