Üç Nokta Şiiri - Mikail Aşı

Bir insan bir insanı, sevemez ki bu kadar,
Ama ben seviyorum, beni anlamıyorsun.

Hasretine dayanan, şu yüreğim kanıyor,
Eriyip bitiyorum, beni anlamıyorsun.

Kışın içinde kış, yazın içinde kış var,
Baharım hiç gelmiyor, beni anlamıyorsun.

Güneş her gün doğuyor, buna gündüz diyorlar,
Günyüzü-nü görmüyorum, beni anlamıyorsun.

Sanıyorsun ki adilsin, hep yargılıyorsun,
İnfazında haksızsın, beni anlamıyorsun.

Cehennemden kaçıyor, cenneti arıyorsun,
Şu cenneti çiğniyor, beni anlamıyorsun.

Okuyorum sanıyor, çok kitap taşıyorsun,
İçimi okumayıp, beni anlamıyorsun.

Sözde "Hayır" demiyor, gönül kırmıyorsun,
Keşke kırmış olsaydın, beni anlamıyorsun.

Herkeslere gülüyor, suratıma bakmıyorsun,
Baksan da pek takmıyor, beni anlamıyorsun.

Canımdan can koparıp, her gün eksiltiyorsun,
Geri dönüp bakmıyor, beni anlamıyorsun.

Kaçıyorsun hep benden, sanki çekiniyorsun,
Bir selamını benden, gün olup esirgiyorsun.

Kandırıyorum kendimi, beni anlamıyorsun;
Beni anlamıyorsun, beni anlamıyorsun.

19.12.2018
-00.50