Sen Hiç Ateş Böceği Gördün mü..?
sessiz bir rüzgar esecek derinden,
belkide öleceğim her gece kederimden,
sakiler bile anlamayacak halimden,
gözlerin gelecek mi karşıma sahiden...
yıldızların her biri etrafını saracak,
dilim dudaklarımla birlikte adını anacak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok etkileyici gerçekten tebrik ederim.
Çok içten,sıcak ve duygusal.Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta