Üç Günlük Dünya Şiiri - Uğur Musab Şahin

İnsanoğlunun doğası başka,
Duası niye daha başkadır?
Bazen elli, bazen otuz yaşta.
Özü yılan, sözü yalandır.
2025

Şifa; Şafi olan Allah’tandır doktor vesile,
İster cerraha git, ister kaplıcada sebile.
Tedbir bizden, takdir ise yalnız Allah’tan,
Her hastanın sonu ya şifa, ya da kabre..
2025

Kimi gökyüzünde kartal gibi süzülür,
Zayıf kuşlar, kartal pençesine çarpılır.
Sanma, her uçan kuş gökte özgürdür,
Pençesinde can veren, kuşlar çırpınır.
2025

“Bu üç günlük dünya” deriz,
Kışın kardelenler, yazın gülü.
Dünü, bugünü, yarını biliriz.
Kabirde, ortak ismimiz ölü.
2025

Bazen musallada ki cenaze “kim” bilmeyiz.
Sevap diye, cenaze namazına iştirak ederiz.
Yarın cenazemizde, acaba kimler saf tutacak?
Tek fark, musallada kendi cenazemiz olacak.
2025

Kiminin sermayesi baba parası,
Kiminin kalemi, keskin hafızası,
Kiminin ise omzunda ki nacağı,
Herkesin bir hayat hikayesi var.
2025

Çürük elmadan şikâyetçisin,
Oysa sende “şaki” değimlisin.
Eğer ki, çöpünü dökeceksen,
Çöpünü, çöplüğünü seçmelisin.
2025

Nefsim kör ve sağır kesilmiş,
Bir dediğini, iki etmemiştim.
Oysa şeytanın habercisiymiş,
Nefsimi öldürmek istemiştim.
2025

Postu olmayanın dostu olmaz,
Şerre gülmekle belanı ararsın,
Bunu aklının bir köşesine yaz.
Sefillere, safir taşımı sorarsın?
2025

Mazeret, tembelin can simidi,
Hep de yarındır, işi de mesaisi,
Tembih veya nasihattir niyeti,
Her güvey, güveden farksızdır.
2025