Ubeyde Kunduz Şiirleri - Şair Ubeyde Kunduz

Ey köyümün zenginleri
Sayamazdınız binleri
Çekerdiniz dizginleri
Ah şu avrupa olmasa

Yırtık yama giyerdiniz

İnsanlığı küçümseyen
Kullar yandı kullar yandı
Verileni azımsayan
Kullar yandı kullar yandı

Yanacak yanacak

Nere gitsem peşimdesin
Dumanmısın nesin felek
Ekmeğimde aşımdasın
Kumammısın nesin felek

Ben kapıdan sen bacadan

Fakir gardaş durma çalış
Patıronlar para diyor
Artık bu düzene alış
Babalar ekmek istiyor
Sırtımız köstek istiyor
Yanımız destek istiyor

Fakirin gözünün yaşı
Dolar inceden inceden
Sonsuz düşe varır başı
Dalar inceden inceden

Gözyaşları yanağını

Ana rahminden dünyaya
Koşar gelir insanoğlu
Bazen atlı bazen yaya
Yaşar gelir inanoğlu

Yirmide seçer rengini

Şu yalan dünyaya geldim geleli
Ben ne arifim ne bir veliyim
İşim gücüm yoktur boşa gezerim
Aklım başımda yok bir serseriyim

Ubeyd anlamadım dünyadan birşey

Diyarından geçen güzel
Sana bir gül veremedim
Gönlünden gül saçan güzel
Güllerini dermedim

Hakir görme Ubeydeyi

Gurbeteller yaren olmaz
Yaraları saran olmaz
Kapı ardı gören olmaz
Bir metrelik gurbetteyim

Yaralıyım ta derinden

Dertli dertli feryat edip duruyor
Kaldırın yüzüne bakın o benim
Sitem edip hep bağrına vuruyor
Kaldırın gözüne bakın o benim

Kalmamış mecali hali yamandır