Tuzun Hafızası Şiiri - Ali Sinkay

Tuzun Hafızası

Buharlaşma tamamlandı.
Sıvı terk etti teni,
Isı, her şeyi uçucu kıldı.
Geriye kalan;
kalsın diye değil,
gitmeyi reddettiği için orada duran
o keskin ve beyaz tortu.

Seni bir özlem gibi değil,
bir mineral damarı gibi taşıyorum.
Dokuya sızmış, kristalleşmiş bir ısrar bu.
Tuz, zamanın en dürüst şahididir;
çürümez, esnemez,
sadece bekler.

Dilin üzerindeki o metalik tat,
hücrelerin duvarındaki o yakıcı sızı…
Hepsi sodyumun hafızası.
Su gider,
ses diner,
geriye sadece
yıkanmakla geçmeyen
o mutlak çökelti kalır.