Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şimdi; eve girme,
Zavallı erkekliğin dersini
Ağlamaklı sabahlayan
Bir çift göze
El tersiyle gösterme zamanıdır...
vay be çok farklıydı.....vuran bir şiirdi....saygılar
Güzel bütünleşmiş fıstıkla şiir okumasını bilen ve espiriyi kavramak için zeka gerekir tebrikler...başarılar...meyveli taş taşlanır...
Tebrikler.......saygılar
ilginç şiir sıradışı sevdim
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta