Açtı yorgundu.
Yuvasızdı yoksuldu.
Usulca girdi içeri
Karanlıktı tizdi.
Ama nefessizdi.
Gölgesi bile ağırdı ama
Çiğnenmişti ezilmişti.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Anladıki o şimdi
Bu tuzak kendine KAPAN-DI
KA-PAN-DI.
güzel bir final...sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta