Hayatın çocuk elindeki oyun hamuru olduğunu, küçük bir kızın ihanetinin ardından öğrendim.
Oysa sakallarım vardı, adam gibi görünüyordum.
Ufaltıp zihnimde, öylesine küçültmüştüm ki dünyayı,
İki cümleye, biraz gülüşe teslim ediyordum Bana adanan tüm yalanları..
Bir avuç zahmetten fazlası değilmiş yaşam.
Bir çift elin dokunuşuyla bozulacak kadar çürük.
Kayıt Tarihi : 14.1.2009 13:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!