Hayatın çocuk elindeki oyun hamuru olduğunu, küçük bir kızın ihanetinin ardından öğrendim.
Oysa sakallarım vardı, adam gibi görünüyordum.
Ufaltıp zihnimde, öylesine küçültmüştüm ki dünyayı,
İki cümleye, biraz gülüşe teslim ediyordum Bana adanan tüm yalanları..
Bir avuç zahmetten fazlası değilmiş yaşam.
Bir çift elin dokunuşuyla bozulacak kadar çürük.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta