Sen ey tüveley, rüzgarların girdabı
Savruldu hayallerimiz, hatıralarımız
Savruldu önünde çer çöp misali…
Ki hangi kavak yelleri estiyse başımızda
Hangi karayel, poyraz, lodos, meltem
Ve nice bora savurduysa,
Nice sam yeli kavurduysa ömrümüzü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta