Tütünümü kafamda harmanladı.
Parmaklarım arasından yaşlılara, yol gidenlere topluluktan nefret edenlerin ezgisine haklısın sonuna kadar haklısın diye haykıran bir adamın sesi.
Ve özgürlüğümü alıp gırtlaklayıp ben çıkarken avucuma verip güle güle demeleri için beni arıyorlar.
Ve ben kaçıyorum kaçıyorum ve kaçıyorum..
Kulağımdan içeriye bir köpeğin tedirgin yatışı giriyor.
Tenimde gezen sevgilimin dudakları şimdi yalnız.
Hataları bilerek mi yaptım yoksa hatasız yaşamak içtiğim amber life gibi değersiz miydi. Bilmiyorum
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta