Tutunamadık Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Ne vakit çekilsem çatlaklarımdan derine
Nemli, yağlı, kilsi
Kokuşmuş bir endişe karşılar beni
Sabahın körü işe yetişme telaşında
Bir memurun olurum, bir kuru simit
Tezgâhtar o kızın
Kemirilmeye sürülmüş özentileri
Karıncalar, kuşlar karşılar beni
Kaldırımlar
Ergen oğullarını yarına
Bulutlar yağmurları kışa taşır
Biz mi?
Mantıklar koyduk tek koşul araya
Hiç bir uğrak, tutu, dal kalmadı
Seninle kesişen bir Ekim sabahı
Buluştuk bulaşık bir yağmur üstümüzde
Aldırmadık ne alaycı bir bakışa
Nede övgü sözcükleriyle bir dilenciye
Derken vakit yatsıya geliyordu
Verdiğimiz hiç bir sözü tutmadık
Tutunamadık birbirimize...