Hayatta herkesin bir gün çekip gidebileceğini öğrendi kalbim.
Belki derin yaralar açıldı yüreğimde,
Adın kaldı dilimde,
Gönlümü cız eden bir yoklukla kaldın bedenimde.
Hikayelerimin hazin sonu oldun sevginle,
Bir gün yenik düşebileceğimi öğrettin kalbime,
Onsuz Yaşayamam diyen dilime vurduğum kilitle,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel olmuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta