Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Güneş şuursuzca gözlerini kapattığında
Ay,iki kez siyah boncuklu peçesini araladı.
kirpikler ellerini semâya kaldırıp
rakseden aya hayran kaldı.
Ay da hayranlarına, yere baktı.
gördü ki;
İnsanlar sahtekârlıkta, fitnede, fesatta,
İnsanlar, kavgada, savaşta.
Venüs için için ağlamakta,
aşk et pazarında.
sustu…
tutuldu…
sözler takılı kaldı boğazında
ve tekrar daldı
Değerli arkadaşım; öyle hassas bir konuyu islemişsin ki, gerek imgelerinle, gerekse anlatış tarzınla, sen çok farklısın. Farkın, bilineni, bilinmeyen anlatımlarla yapmış olman. Kalemine, yüreğine, ince zekana hayranım senin... Şiirin bütünlüğünü bozmak istemidim. O kadar iç içe ki dizeler, bu nedenle hepsini aldım buraya. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta