kayıplardan ve kan kokulu topraklardan yeşeren bir yoncaydı hayat,
ağıtlarla ve kardeşlikle söylenen türkülerle büyüyen ve rengini küllerinden alan,
arkası güneş, arkası aydınlık dağların ardını göremeden,
ve uzanamadan kollarıyla gelecek zamanlara,
koynuna alır tutuk düşlerini...
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta