Çok yorgunum be anne, hayat vurdu dört bir yandan,
Umutlar kaldı uzaklarda,
Prangalar vurdu bileklerime, ağır geldi bu hayat,
Ağaçların gölgesi bile dar etti bana bu avluyu.
Sudan denizlere kadar hep aynı hüznü yaşadım,
Kuşlar özgürce uçar, ben ise tutsak bu yerde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta