Bir umut imiş gönlümde, beni ayakta tutan
Lal dilim imiş sözlerin, en ağırına susan
Meğer gönül imiş her an, seni aklıma sokan
Âmâ oldu gözlerim, bir tek sana bakan...
Ne umudum tükenir, ne kursakta hevesler
Sevmekten vaz geçmiyor, gönlüm umudun besler
Bilmem hatrım kaldı mı, diyor sineden sesler
Engel oluyor yüreğine, sanki demir kafesler...
Kayıt Tarihi : 10.06.2026 22:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Adeta etrafınızı saran demir kafeslerden kurtulamadığınız sürece, kalbiniz ve aklınız tutsak olmaya mahkumdur...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!