Hüzünlerimiz bile gök maviydi
Daha ıslanmamıştı bu bıyıklar
Yalnızlık duvarlarında örümcek kol geziyordu
Yalnızlık ağını üstüme örerken.
Kimse bilemez ve anlamayacak
Denizsiz bir ay ışığında sana yazdığım bu şiirleri.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta