Okyanusun ortasında...
Motoru bozulmuş bir tekneyim...
Rotamda...
Ne bir liman ne bir toprak parçası var...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Özgürlüğünü akıntılara bırakmış, ufuk ulaşılmak istenen yer ve ruhlar suskun, ruhlar yorgun...Belkide bizleri ayakta tutan o umut ya o umut da olmasaydı?
Nice olurdu halimiz koyun sürülerinden farksız, çoban peşinde...
Güzel şiirinizi Kutluyorum Figen Hanım....
Nicelerine Saygımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta