I
İstanbul, esaretimin kirli sesi, nemli çığlığı
Matemli kepenkler ardından bakarken gri gökyüzüne
Tavanlarda örümcek ağları ve tutsaklık…
Üşütür beni yalnızlığın ey koca çınar!
Korkar içimde gülümsemeyi unutmuş çocuk
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta