Tutmayın,
Bu duygu saf elektronlardan geçiyor ve ışına kavuşmak için,
Güneşlere selam çalıyor.
Ellerini özgür bırakırsanız,
Volkandan bir kağıt gibi dağılacak ve dökecek kendini,
Bu duygu saf morluktan geliyor.
Ve bize daha yakın bize ait.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta