ey sevgili…
ruhunu aç!
seninle aynı şehr-i kalbin bir çift gözyaşıyız
aynı toprağa akar kollarımız aynı köke sarılır bedenlerimiz
bozkırlara yansıyan gümüşten şavkımıza bak
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta