yokluğunun üstüne kaç kat atsam
yalnızlığının verdiği boşluğu doldururum,
sana kaç kez sarılsam
gidişinin sarsıntısından yıkılmaz bu adam,
aşk tutmaya dudak kala terk ettin beni,
şimdi hangi yokluğa baksam sen çıkıyorsun altından..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta