senin bir tek suskunluğuna bir kitap yazarım.ama şimdi susma.şimdi susarsan çarşambayı yine sel alır.şimdi dökmezsen yüreğini avuçlarıma,temize çekmezsen cümlelerini korkarım şu fıratın suyu serin akmaya devam eder.gözlerim kum saatleri,az baksan göreceksin giderek azalan seni.sen şimdi susarsan yokluğuna değer kirpiğim ve azalan umutlar doldurur bu şehri.sen susarsan şimdi bir şehirde, bir çocuk yüreğinin üstüne düşer kalır.bir bozkırı sebepsiz dikenler kaplar.hatta karıncalar yiyecek telaşını bırakıp ağustos böceği gibi davranır.eğer sen şimdi susarsan bir tomurcuk bahara olan sevdasından vazgeçer.en kötüsü de sen şimdi susarsan gönlüm sen-kırımlara açılır.ülkede sevdasızlık artar.gönül başına düşen aşk artar.ama bir o kadar yoksun-luk sahibi insan olur...
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta