Sanki bir masal gibi bir varsın birde yoksun öyle geçti seneler.
Hangi gurbet elde kırk gece kırk diyarda sende benim gibi hiç acılarla uyandınmı geceler.
O derin bakan gözlerin ötesinde bana keder olan kimbilir neler var neler.
Zifiri karanlık geceme doğan yıldızlar parlak olsada yolun sonunda bir deli rüzgar eser.
Düştüğüm şu girdaptan çıkmaya çalışırken tutunduğum ellerin beni dibine çeker.
Beslediğin duygular acıtan bir reçete gibi beni yavaş yavaş zehirler.
Ellerini ellerimden gözlerini gözlerimden çek artık hayallerinle beni incitme yeter.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta