Sensizliğe alışmaya çalışırken
İçimdeki aşk ateşi küllenmişken
Kendimce yeni ümitler bulmuşken
Nasıl oldu birdenbire
Buz mavisi gözlerinle
Karşıma çıktın yeniden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiiriniz çoook güzel olmuş emeğinize saygı
Çok teşekkür ederim... Dilimiz döndüğünce... Yüreğimiz yettiğince...
Akın
Güzel bir siir kaleminize saglik
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta