Korkuyordum aşktan nicedir.
Hep acabalar, yanıtsız sorularla doluydu kafam.
Her söze temkinli yaklaşıyor, uzak duruyordum.
“Aşk senin neyine” diyordum kendime.
Sen çıktın sonra karşıma.
Davet sandım aşka, sesini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çook güzel ..saygılarr.
umut...hasret...
hüzün...hayalkırıklığı..
..
hepdi bir arada.
hayata ve aşka dair her şey..
güzeldi
saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta