tut ki,o yeşil boyalı evde,
bir gece yarısı ben yanındayım.
baş ucuna oturmuş,
karlar yağan saçlarını okşuyorum.
penceren yarı aralık,
hafif bir esinti kokumu getiriyor sana.
ciğerlerine çekiyorsun son zerresine kadar.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta