yüzüme vuruyor gecenin ayazı
ellerim uyuşmuş
sokaklarda sessiz bir ölüm
ve camlarda umut sarısı gözler
bir yürür bir tökezler..
bir efkar gecesidir kıvranan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




pardon hocam çok güzel olmuş diyecektim...
Ellerinize sağlık hocam çok güzel oldu.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta