Henüz mesaisi bile bitmemiş bir sevda yaşarken yüreği, bakmaya kıyamıyordu yabancı gözlere. Yalan yalnış ne varsa hep onu buluyordu, hep onunla yaşıyordu 2. ve 3. şahıslar
ve bundan da haberi olmuyordu.
Mutlu olduğu her an ' ya biterse? ' diyordu.
' ya biterse? '
Hep kendi konuşuyor hep kendi cevaplıyordu ve her defasında haykırdığı kadar susuyordu. İçine akıtıyordu çığlıklarını.
İnsan hep haklı çıkarmıydı?
Hep çoğul yaşıyordu, hep coğul. Ah bir 'tekil' olabilseydi. Hep 'biz' yada 'siz' oluyordu hayatında.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




kaleminize sağlık...........başarılar.........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta