Türk Dünyası Şiiri - Mücahit Kurnaz

Türk Dünyası

Orta Asya bozkırından Balkanlar’a kadar izimiz,
Dil bir, kan bir, kader bir; Türk’üz biz, kardeşiz.
Tengri’nin göklerinden İslam’ın nurunda,
Bozkırdan medeniyete her adımda biriz.

Oğuz’un yurdundan, Manas’ın dağlarına,
Kazak steplerinden, Özbek bahçelerine.
Azerbaycan’in ateşinden Kırgız yaylalarına,
Türkmen çöllerinden, Anadolu’nun bağrına.

İpek Yolu’nun varisleri Orta Koridor da canlanır,
Hazar’dan enerji akar ticaret yeniden doğar
Demir yollar bağlar bizi, limanlar kucaklaşır,
Gençler birleşir bugün; bilimle uzayda parlar.

Gebele Bildirisi’nden 2040 ufuklarına,
Türk Devletleri Teşkilatı kardeşlik destanına.
Farklar var, rüzgârlar eser, zorluklar pusuda,
Ama atlı okçunun zekâsı, Alparslan ruhu yeter bize.

Malazgirt’te doğan güneş Fatih’in vizyonuyla,
Selçuklu'dan Osmanlı'ya, Timur’dan bugüne gelen mirasla.
Bir olursak dağlar yürür denizler susar,
Dünya duyar sesimizi; güçlü, müreffeh, birleşmiş Türk’üz biz!

Kalk ey Türk dünyası, uyan ey yiğit kardeşler,
Bozkırın özgürlüğüyle, Akdeniz’in rüzgârıyla.
Ortak dilde, ortak gönülde, ortak gelecekte,
İmkânsız diye bir şey kalmaz; zafer bizimle!