Türk Şiiri - Timur Aydoğmuş 2

TÜRK
Gökyüzü mavi, bozkır yeşil,
Atların nal sesiyle doğar Türk.
Altay’dan kopan rüzgar,
Anadoluya değince ad olur.
Göçebe değilsin, yolcususun göklerin.
Sözü yeminli, kılıcı şimşek,
Alparslan’ın bakışında vatan,
Fatih’in fethinde umman,
Atatürk’ün sözünde bir devlet,
Bozkurt’un gözünde hürriyet,
Dilde bir ahenksin.
“Türk” derken göğsü kabarır dağların.
Alaca bayrağında kan,
Ay yıldızında ışık,
Her türküde bir destan,
Her sazda bir yanık,
Misafirperverlik sofrasında bir ekmek,
Yiğitlik meydanında namus…
Ne ırkın kibridir ne kanın gururu,
Sen Oğuz’un mirası, Ergenekon’un ateşi,
Mete’nin oku, Kürşad’ın isyanısın.
Malazgirt’te bir şafak, Çanakkale’de iman,
Sakarya’da diriliş, Dumlupınar’da zafersin.
Tarihin en eski şarkısı,
Geleceğin en parlak umudu,
Biziz o!
Hem Asya’nın rüzgarı,
Hem Avrupa’nın köprüsü,
Hem de sonsuzluğun çocuğu…
Türklük,
Sen bir isim değil,
Ruhsun!
Yüreğimde atar,
Yüreğimde yürür,
Ve göklerde ebediyen uçar.
Senin adınla dimdik ayakta,
Yeryüzüne bir kez daha haykırır,
Türk’üm doğruyum çalışkanım!

TİMUR AYDOĞMUŞ