Turgut Koçak Şiirleri - Şair Turgut Koçak

KİMBİLİR

Düşlerimi bırakan kadını uzun uzun düşündüm
Dikildi ağacın ruhu önüme
Giz boğazımda düğümlendi
Doluktum*

SİS İÇİNDEKİ AY

Ay düşü görürken/
Koptum kendi kendimden/
Bir başkaydı ay sevişmeleri/
Sokağın sabah serinliğini içime çektim/

Ay bir tümen arya dökerken kelepçeli ellerime
Güneşe yürüyordu işçiler
Terkedilmiş evlerde eşyalar üşüyordu
Bir tek çeketimi alıp çıkmıştım

UYKULU TURNALAR/1

Sesimi duvara yaslıyor oturuyorum bir duvarın dibinde
Giden gider
Bir daha gelmez diyorum

UZAKLIK

Kanım beynime sıçramış
Durduk yerde ölür müyüz ölürüz
Çılgın mıdır sorsak mı
Bize el gelen

YANA YANA ARTIYOR KÜLÜM

Görüyorum görmediklerimi/
Duyuyorum duymadıklarımı/
Saklımda yanılsama uzağımda uçsuz bucaksız bir çöl/
Uzatıyorum elimi saydam bir gökyüzü/

YÜREK AYLASI

Adı eskimeyen birini sevdimdi
Nüliferdi
Ay ışığında yıkanır
Yapraklarını kuruturdu sularda