Bolu Güneşini gördün mü?
Gördün mü doğayla iç içe yaşayan insanları
Görmedinse bak gökten inen Bolu Güneşine
Salkım salkım ışık saçıyor çevresine
Bilirim ki Bolu insanı
güzel bakan
Huzurevi Yaşlısı Nahit Sürücüoğlu’na
İnsan doğar, yaşar ve ölür
Ölen adam görür mü?
“Her ölen yıkayanı tanır.
Eğer cennetle müjdelense
Yine çıktın karşıma
Nedir benden istediğin
Nedir?
Kaç yıl geçti seni görmeyeli
Bitsin diyorsun bu ayrılık
Gönlümde açan güldün
Kalbimde doğan gündün
Her zaman bize güldün
Huzur kaynağı oldun
Ne güzeldi o günler
Ben bir kadınım
Anayım
Gecenin yarısında
Güneş doğdu yüreğimde
Yurdum aydınlandı
El ele omuz omuza eşimle ben
Gece bir fikir geldi aklıma
Şevkle sarıldım ve başladım çalışmaya
Sıra gerçeğe yönelmeye geldi
Düşmanlarım kına yaksın ellerine
Dostlarım gelsin yanıma
İnsanlık zenginliğe kök salsın istiyorum
Bir bahar günü başlamıştı aşkımız
Yıllar sonra darıldık birbirimize
Fırtına esti savurdu ikimizi
Dağlar girdi aramıza ayrıldık biz
Artık ne güneşim ne ayım doğuyor
Benim adım geveze
Çok konuşur, çok dinlerim
Bazen avaz avaz bağırmak isterim
Bağırırdı mı kendimden geçerim
Hava soğuk üşüyorsun
Can gözlerine bakarken
Gönlünde doğan güneşi gördüm
Yollarına dağ gülleri koyarken
Her gece rüyamda seni gördüm
Yandım yandım kül oldum
Diyarbakır güneşi başkadır
Doğunca gönüller ısınır
Sevgi ağacı kök salar
iyiliğe
güzelliğe
kardeşliğe
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!