Kuzeyde güneş yine erken doğdu
Batıda bir genç uyumadı
Uzaklara dalan bir hayali vardı
Bir günaydına bile hasret kaldı
Günaydın sabah güneşim,
Özgür bırak kalbini
O götürür seni aşka
Yelkenlerini savur rüzgara
O yolunu bulur sana
Özgürdür deniz,sevgide özgür
Gittim gördüm Şavşatı mı?
Gittim gördüm Şavşattı mı?
Tarlada çalışan insanı mı?
Nasırlaşmıs,avuçları
Göle giren hayvanları
Gülüşünde kaybolduğum sabah güneşim
Sen gideli hava çoktan soğudu
güneş yalancı,buralar yabancı
Sen şimdi hangi şehrin sabahında
kimleri aydınlatıyorsun
Sen baharda açan çiçeksin
Sevgili yarim
Sen ve ben
İkimizin sevgisi bu
Bir gün ayrı kalsam senden
Olmayan bir sevgimin içinde,
Olmayan bir sen varsın.
Olup olmadığın yerde,
Olmadık bir şekilde,
Gökkuşağı gibi rengarenk...
Bir kuğu gibi zarif,su gibi berraksın
Dalından koparılmış bir gül goncasın
Yakıpta erittin beni baş tacımsın
-İçimde bir umut var adını koyamadığım
-Sevde bitsin içimdeki yangınım
İzlerin ötesinde bir yer var biliyorum
Önümde uzun bir yol var gidiyorum
O uçsuz bucaksız yolda iz sürüyorum
Karanlık bu yoldan ışık görüyorum
İki yanımda yüksek duvarlar
Şimdi eski günlerde ararım seni
gülerken sevecen bakışlarda
gözlerim kaçar oldu
son sözü söyler oldu
simdi gidiyorsun
ugrama gönlümün limanına
git git git...
Artık simsiyah güller açıyor
gönül bahçemde
rengi başka,kokusu başka
söküp atmak gerek kök salmadan
kalbi karartmadan...
Turgay Kurtuluş
Sen farkında olduğunda birsey eksik kalacak
Baktığın her yerde parçalanmış izler olucak
Bir daha isteyeceksin hayattan
Bulamayacaksın eski tadından
Şimdi ben bilinmez diyarlarında kaybettiğin benliğimde
sen çıkış kapısından bakıyorsun kaybettiğin benliğime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!