Gülüşünde kaybolduğum sabah güneşim
Sen gideli hava çoktan soğudu
güneş yalancı,buralar yabancı
Sen şimdi hangi şehrin sabahında
kimleri aydınlatıyorsun
Sen şimdi yalnızsın
Bensiz uzaklardasın
Bir gün olsun gülmedi yüzün
Hep çektin hüzün
Rüyalarımda hep sen varsın
Bir ağaç uğruna degildi ki kavgam
doldum taştım kabuğumdan
gezi parkı benim
bu ağaçlar,güzel kuşlar benim
dokunma
Bir akşam sessizce gideceğim
Elveda demeden derinden gideceğim
Böyle geldim böyle gitmem gerek
Buralardan gideceğim
Kimseye görünmeden
İzlerin ötesinde bir yer var biliyorum
Önümde uzun bir yol var gidiyorum
O uçsuz bucaksız yolda iz sürüyorum
Karanlık bu yoldan ışık görüyorum
İki yanımda yüksek duvarlar
Sen baharda açan çiçeksin
Sevgili yarim
Sen ve ben
İkimizin sevgisi bu
Bir gün ayrı kalsam senden
Olmayan bir sevgimin içinde,
Olmayan bir sen varsın.
Olup olmadığın yerde,
Olmadık bir şekilde,
Gökkuşağı gibi rengarenk...
Gittim gördüm Şavşatı mı?
Gittim gördüm Şavşattı mı?
Tarlada çalışan insanı mı?
Nasırlaşmıs,avuçları
Göle giren hayvanları
türküler söylenir kalbimin kuzeydoğusunda
bir horon tepilir
bizi çalar tulumlar
biz diye oynanır tüm halaylar
bizden söylenir
mutluluk türküleri
Şimdi eski günlerde ararım seni
gülerken sevecen bakışlarda
gözlerim kaçar oldu
son sözü söyler oldu
simdi gidiyorsun
ugrama gönlümün limanına
git git git...
Artık simsiyah güller açıyor
gönül bahçemde
rengi başka,kokusu başka
söküp atmak gerek kök salmadan
kalbi karartmadan...
Turgay Kurtuluş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!