bir tohum ektik toprağa
bakışımız anlam kazanırken
tutuldu dilimiz,
kesildi nefesimiz
yaratılmış ne varsa hayatta
Koca şehrin seslerinde
Ne köşk isterim ne de bahçesinde
Süslü hayatlar bana göre değil
Sensin gönlümün köşesinde
Gözlerinde yansır ay ışığı
Bu sevdanın sonu mezar ölüm
Yar sevdiğim sen son gülüm
Bakma sen fitne fesat edenlere
Yüzüne yakışır bir tatlı gülümseme
-Yeşilin yapraga gelişi gibi sevgimiz
-Sevdasında birleşti ellerimiz
başım dumanlı,efkarlı dağlar
gözlerim sisler perdesinde,dalar
bulutların ardında,ardı sırasında
hep çiçekler açar baharında
saf ve doğal göz alıcı
Bir şehir uyanıyor içimde
tam istediğim biçimde
gecesi,gündüzü düşlerimde
Rizede cıvıltılar kuş misali
sesinde güzelliği bir atmaca gibi
Öksüz kuşlara benzer sol yanım
Birazda mavisinde hüzünlenirim
Büyür içimde deli dalgalar
Göz gelir,nazar değer
Pembe bir hayaldir senli zaman
Gidenler dönmeyecek bilirim
Buzlar çözülmeden
Çiçekler solmadan
Bir el uzatın sonsuza
Daha masmaviyken gökyüzü
Kirlenmemişken bu rüya
bir gidişi tuttum elimle
kırık bir saat gibi sustu şehrin kalbi
çünkü bazı ayrılıklar
konuşmaz, sadece bakar uzun uzun
sana yazdığım son mektup
Şehir, rüzgârı soluyor ağırdan,
Kaldırımlar dün geceden kalma izlerle dolu.
Bir pencere aralanıyor, soğuk içeri doluyor,
Saat, eski bir şarkıyı hatırlatır gibi tik tak ediyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!