Bilmiyorum kaç gece
Arzuların denizinde
savaştım dalgalarda
Kaç gece
bir başı okşadım
Kaç adam ağladı omuzlarımda
gidişinin ilk gecesi
sensiz yaşamayı bilmiyorum
eşyalarına bakıp durdum
anılarla baş edemiyorum.
sevmenin zamanı yok
Bir şiir yazamazsın
Öyle durup dururken
Bir şey olmalı
O bir şey den
Bir kıvılcım çıkmalı
Tek bir harf
madem ayrılıyoruz
her şeyini al götür
hiç bir iz bırakmadan
sana dair kendinden
bütün duygularımı
bütün umutlarımı
yaban otlar yeşeriyor içimde
sonra sararıp sararıp kuruyor
bu otları ateşe veriyorum
içim ürperiyor içim yanıyor
böyle kaç mevsim geçiyor içimde
O gözlere baktığım andı
Dipsiz bir kuyuya atıldım
Görmez oldum koca dünyayı
O tek anda takıldım kaldım
her yer neden zifir karanlık
en yakın komşum artık ölüm
ara sırada sorar halim
kemikler ihtiyar yok gücüm
hazır değilken yakın göçüm
yaşlılık devasız hastalık
uzun yollar
gece kadar sessiz
gündüz kadar ucsuz bucaksız
sen varmış gibi sensiz.
ektiğin çiçek boy verdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!