İçim Yanıyor Şiiri - Baki Ortak

Gülşende bülbüller ağlar seherde
Firkat ateş düştü gönül zehrimde
Bahtımın yıldızı kaldı ah yerde
Maziyi andıkça içim yanıyor

Mecnun gibi gezdim aşkın yolunda
Gam kervanı geçti ömrün çölünde
Hasretin gölgesi durur alnımda
Maziyi andıkça içim yanıyor

Bir gonca gül idi ömrüm bağlarda
Şimdi hicran gezer viran çağlarda
Sükûtun sesi var tenha dağlarda
Maziyi andıkça içim yanıyor

Geceler dert döker mahzun ayıma
Bülbül figan eder solgun bağıma
Kader ince çizgi çekmiş payıma
Maziyi andıkça içim yanıyor

Bir yanda firkattır bir yanda keder
Bir yanda gönlüme çökmüştür sitem
Gam ile geçiyor her gelen seher
Maziyi andıkça içim yanıyor

Kırıldı umutlar geçti baharım
Soldu gonca gönlüm sustu ahlarım
Kul Ortak der hâlâ bitmez efkârım
Maziyi andıkça içim yanıyor

Nakarat

Yanıyor ah gönlüm yürek kanıyor
Firkat hançerini bağra çalıyor
Solmuş baharımı rüzgâr alıyor
Maziyi andıkça içim yanıyor

KUL ORTAK