Turgay Ata Şiirleri - Şair Turgay Ata

Şairin kaleminden dökülen en son nokta,
Haykırış çığlığıdır, bir gülün yandığıdır...
Düşlerin söküldüğü her bir kanlı mısranın,
Dalları giyotinle bir bir budandığıdır...
Her şiir artık sondur, yüreğinde kan kalır
Baharlar şöyle dursun şaire hazan kalır...

Sayıkladı yine durdu sen diye
Ay tutuldu güneş dondu sonunda
Nice hayal ve düş kurdu sen diye
Yüreği katrana döndü sonunda.

Konuşurum, yeri gelir susarım,
Yağmura sor beni, sele sor gardaş...
Vatan, Millet aşkı için eserim,
Rüzgara sor beni, yele sor gardaş...

Kirpiklerin mi yorgun bakışın bir hoş sanki
Neden umursamadın geldiğimi görmedin
Bu sen misin güzelim derbeder sarhoş sanki
Ne halededir bir bakıp eserini sormadın...

Nice ömür çürüttüm şu dağda şu ovada

Medeni dünyanın içine eden
İsrail piçini görmedin dünya
Neden insanlığı kaybettin neden
Mazlumun hatrını sormadın dünya.

Medeniyet dedin ürettin silah

Sorma gitsin keyfin nasıldır diye
İç güveyisinden hallice gardaş
Giderim yükledim yükü kediye
Uzun ince yokuş yolluca gardaş...

netenyahu netenyahu
Bu öfke, kin neden yahu?
Cehennemi boylatacak
Ölen bebeklerin ahı

Nefret kin kusuyor, her an içleri
Hele bir de seyret, yetse güçleri
Emir almış Ermeni'in piçleri

SOYKIRIM DiYOR.. Kenan Ergun (Ebuzer)
Onbir tane, soyu kırık onbirli.
Bir araya gelmiş, soykırım diyor.!
Zaten kırık soyunuz, sütünüz kirli.

Üçbeş çakal; çıkmış, soykırım diyor.!

Gizemli birkaç söz söyle yansınlar
Okuyanlar seni şair sansınlar
Kim ne derse desin aldırma sakın
Yeter ki insandı diye ansınlar.