Turgay Ata Şiirleri - Şair Turgay Ata

ZANNEDER...

Şeytan, bir insana kanat olunca,
Her yel estiğinde uçtum zanneder.
Yaptığı cambazlık sanat olunca,
Sırat köprüsünden geçtim zanneder…

Kalbinde Türk-İslam Ülkü Kor'unu
Uğraşma boş yere söndüremezsin...
Ülkücü, Milletin eşsiz yarını
Vursan da davadan döndüremezsin...

Ülkü devi ülkü devi
Nerde kaldı birlik evi
Türkistan can çekişiyor
Bu mudur ülkü ödevi

Bireysel yaşadık, bireysel öldük
Ben sen onu değil bizi unuttuk
Ne tek bir gün gördük, ne huzur bulduk
Hoş muhabbet özlü sözü unuttuk…

Bananeciliğe tavan yaptırdık

Görmüyorsun, duymuyorsun
Utan dünya, utan utan...
Hala kana doymuyorsun
Utan dünya, utan utan...

Hala dost mu sanırsınız, alın size İsrail
Uykudan kalk ey Müslüman, yetmez mi artık, ayıl...
Kapansa da gözleriniz, mazlumlar iyi tanır...
Ar, haya, edep yoksa da insan biraz utanır...

Papatyalarını umarsız bir bir
Fal uğruna yolan eller utansın
Dikenler kaplamış, kalmamış sabır
Sana ulaşmayan yollar utansın...

Aşk mıdır, sevda mı bunu çözmek zor

Sevdayı, aşkı budayan
Eller utansın, utansın…
Barış değil, savaş diyen
Diller utansın, utansın…

Baştacı yapan kem sözü

Görürsem kavrulup ve yandığını,
O zaman anlarım uyandığını...

Sözün bittiği yer diyorsun amma
Yeni başladı güzelim kaçmak yok...
Kanadı kırık gidiyorsun amma
Öyle bulutlar üstünde uçmak yok...

Ektiğin fırtına, biçtiğin serap