Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Bakan olmuş amma layık mı orununa?
Arlı geldi, arsız gitti, yakışır onuruna,
Yüz kızartıcı suç dokunmaz ki umuruna?
Yoksul geldi, zenginliği hazmedemez.

Zaten yaya, sonradan görmüş olana;

Anadır bunlar, erkekler ne anlar?
Her ikisine de ağır yüktür sananlar;
Aldanırlar. Çünkü anadır onlar.
Biri az önce karnında, diğeri sırtında taşırlar,
Taşıdıkları yavrular, ağırdırlar sncak,
Aldırmaz, dert yanmaz çünki

Anadır aslında yürekten yanan
Doğuran, doyuran, başını okşayan
Derdini en iyi anlayan, derman olan
Babaların, mehmetçiğin de anası

Anadolum; binlerce yıldır anayurdum,
Süt emzirdin, ekmeğinle bizi doyurdun..
Paramparça ettiler sen hep hayra yordun,
Ey anayurdum bizi bize çok gördüler.

Çok görenler hiç de mühim değil biliriz,

Anadolum; binlerce yıldır anayurdum,
Süt emzirdin, ekmeğinle bizi doyurdun..
Paramparça ettiler sen hep hayra yordun,
Ey anayurdum bizi bize çok gördüler.

Her kim olsan da, ana ve kuzuları,
Sizce böyle mi yazılmıştır yazıları,
Bal tutanların azgın tazıları,
Yem olarak görür işte bunları.

Anne kokusu. Tadan tadmayan var,
Bir tadana, bir tadmayana sor;
Biri hayatı sevmiş, biri küsmüş…
Ne demek, gel sen de biraz kafa yor.

Kuzu anayı, ana da yavruyu,

Analara ben;
Tanrının elidir derim.
Erkeği tohum bilirim.
Tanrının elini;
Tohumu alan,
Bünyesinde yoğuran,

Kimileri analarımız, kimileri bacılarımız, kimi de hatunumuz.
Vücudunda yoğurdular, doğurdular, doyurdular ve korudular
Savaşta orduların arkasında durdular, bebeği koynunda şehit oldular
Yobazların; acaba insan mıdır diye tartıştıkları Yüce Yaradan'ın bu elleri.

Elinde değildi elbet, dünyaya geldin.
Çocuktun, candan sevdin, sevildin.
Dün gibi, ana kucağında süt emerdin,
Büyüdün, seçtin, sevdin evlendin,
Çocuklara ana-baba yine sendin O.