Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Doğanın vazgeçilmez gerçeği üremek...
Onun ićn biri dişi, biri erkek olması gerek.
İşte bu dişi doğanın gereği için haykırıyor...
Diyor ki; benim erkeğim ol, doğa gereği,
Âdeta Tanrının emirlerini dile getirerek!

Sana isimler konmuş, ama cismani varlık değilsin,
İsme, cisme ve kelimeye nasıl sığdırılabilirsin?
Kainat sonsuz, cisimler sayısız, hepsi yerli yerinde bilirsin,
Bence kavramsın, akılsın, çünkü gözle görülmez elle tutulmazsın,
Aklın yaptığı ortada, o aklı da biçimlendiren, verensin.
Ben sana ilahi güç derim, Senden ötürü, yarattıklarını severim.

Kadın hamile kalır, 9 ay yüklü gezer,
Doğurur yavrusuna kol kanat gerer,
Ayrıca, evine, eşine hizmet eder,
Hatta kaba güçlü eşinden dayak yer,
Gerektiğinde cepheye gider, harbeder,

Ilgaz Anadolu'nun yüce bir dağıyım
Kağnı donanmasının güzetgahıyım
İnebolu'dan Ankara'ya İstiklal Yoluyum
Bilir misin bu yolda çekilen acıyı?

Cephane taşırken çocuğu ile donarak,

Ağırbaşlı ol ki; ağırlığın hissedilsin,
Onurlu ol ki, eğilip bükülmeyesin,
Yetenekli ol ki; kendi işini halledesin,
Erdemli ol ki, bilgili, faziletli bilinesin,
Düzenli ol ki; sana hayran kalınsın,

Ziyaretçim duygulu düşünceler;
Arada bir onlarla konuşurduk …
Küstürdüm mü acaba neredeler?
Geç olsa da mutlaka kavuşurduk.

Ağırbaşlı ol ki; ağırlığın hissedilsin,
Onurlu ol ki, eğilip bükülmeyesin,
Yetenekli ol ki; kendi işini halledesin,
Erdemli ol ki, bilgili, faziletli bilinesin,
Düzenli ol ki; sana hayran kalınsın,

Ara-sıra benliğimi sıcacık saran,
İtekler, tepikler, hisler uyaran,
Boşlukta kalmış duygu doyuran,
Can yoldaşım ilham tatile çıktı.

Selamsız, habersiz gittin bu diyardan
İlim ilim yittin ya sen buralardan;
Ferhat, kerem ne ki? Köz ile kül oldum,
Alev alev yanan, sevdamın harından.

Sonrakilerdir hep unutulanlar
Bence ilklerdedir mutlu olanlar
Bir de kendine sor, bak geriye
Hangileridir hatıranda kalanlar