Rüya Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Bir rüya gördüm dün gece,
olsun sabah niyetine
gidiyormuşum gurbete
hasret kalıp sevdiğime
ıssız bir yola düşmüşüm
hava zifir, üşümüşüm
iki uçta da ışık var
yönünü sen seç diyorlar.

sanki yeni doğmuşum da
sonra büyümüşüm hemen
Kaf Dağının eteğinde
İn Cin uğramaz bir köyde
evler varmış koca koca
kapı, pencere yok ama
uçsuz bucaksız bir avlu
fokur fokur kaynayan su
ağaç dalları dört yanda
meyveleri parıltılı
benziyor pembe inciye
şaşırdım kaldım öylece…

Ne yana gideyim düşündüm bir an
Tam orta noktada takıldım kaldım
Birden ilham oldu bir ses içime
Bir ucu başlangıç buranın, dedi
bir ucu gönderir seni geriye
Bu tercih ki, en çok senin elinde
Karar verip döneceksin menzile
Ya başlangıç sana, hayattan yana
Ya hayatın sonu doğduğun yerde

Şuursuz savruldum bir noktasına
korkunun ecele faydası yok da
korkudan az kalsın ki ölecektim
Ne olur son değil, başlangıç dedim
sığındım öylece yaratanıma
Uyansam da dönsem öz vatanıma
boğulacak gibi kan ter içinde
can geldi bir anda genç bedenime
aman ki, ne korkunç bir rüya dedim
başım mı sonum mu hiç bilemedim
uzun bir çizgide belirsiz zemin,
şimdi bu tarafta, ordaydım demin
sadece iki uç aklımda kalan
Anlayanlar tabir etsin bileyim...