Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Kader söz vermişti sözünden caydı
Attı bir kenara unuttu beni
Her kime gittiysem başından savdı
Çekti ardı sıra sürüttü beni

Geze geze düştüm gurbet ellere

Sınırda düşmana göğsünü geren
Hilâli yıldızın alı konuşur
Vatanın uğruna canını veren
Kahraman askerin eli konuşur

Şehirli köylüsü hepsi bir yerde

Kocamışsın koca çınar
Yılından haberin yok mu
Dökmüş yaprağını rüzgar
Dalından haberin yok mu

Viran olmuş yeşil bağın

Bülbül dalını sevmedi
Gül üzüldü sevindin mi
Elin elime değmedi
Bel üzüldü sevindin mi

Kader ile ben dargınım

SEVEN O SEVDİREN O

Ey canımın cananı,aşkına yanıp durdum,
Düşmüşüm çöllerine,yâri Leylâdır derdim.
Çilesi bana düştü,çölü mecnûna verdim.
-Seven o sevdiren o,yaşadığım kafeste

Sığınma

Kendini bilenler,oyuna gelmez,
Dolma akıl,bilgesine sığınma.
Asıldan olmayan,terbiye bilmez,
İcazetin, belgesine sığınma.

Yine elem oldu kömür karası
Neden önlem almıyoruz somada
Türkiyeyi yasa boğdu acısı
Yürekleri dağlıyoruz somada

Maden esir almış ova dağları

Dünya çözülmez kör düğüm
Çözdüm,çözdüm çözemedim
Ne arşındır nede dönüm
Gezdim,gezdim gezemedim

Dünya insanın durağı

Görmediğin şeye inanıp kanma
Ona buna sora,sora kalırsın
Her dilin sözüne sakın inanma
Bilgin yoksa yüzü kara kalırsın

Uymalıyız haktan gelen emire

Acılar çok şu dünyada
Gözümü yaşa çevirdin
Yetim kaldım boş yuvada
Yastığı taşa çevirdin

Emekle ektim toprağı